Instrukcja

Nadaj numery Bates plikowi PDF bez przesyłania go

Gdy przedstawiasz dokumenty w sporze sądowym albo udostępniasz zestaw dowodów stronie przeciwnej, każda strona potrzebuje niepowtarzalnego odniesienia, aby każdy mógł później ją zacytować. Tym odniesieniem jest numer Bates: prefiks, licznik uzupełniony zerami i opcjonalny sufiks, ostemplowane w rogu każdej strony. Narzędzie Bates robi to w przeglądarce, więc poufny zestaw nigdy nie opuszcza Twojego komputera. Upuść plik PDF, ustaw prefiks i numer początkowy, pobierz ostemplowaną kopię.

Napisał Bastien Sulyan · Opublikowano 26 czerwca 2026

Krok po kroku

Otwórz narzędzie do numeracji Bates i wybierz swój plik PDF. Plik zostaje na Twoim dysku; podana liczba stron mówi, ile etykiet zostanie naniesionych, po jednej na stronę w kolejności dokumentu.
Określ samą pieczęć. Wpisz prefiks, który wskazuje stronę przedstawiającą dokumenty (ACME- to częsty format), wybierz liczbę cyfr, aby licznik był uzupełniony zerami do stałej długości (sześć cyfr daje ACME-000001), i ustaw numer początkowy, aby kontynuować serię z poprzedniej partii. Sufiks jest opcjonalny, na przykład dla oznaczenia poufności takiego jak -CONF.
Wybierz róg i rozmiar czcionki, następnie ostempluj i pobierz. Etykieta jest zapisywana w pliku PDF jako trwała treść strony, a nie notatka przeglądarki, więc drukuje się i pojawia w każdym czytniku. Twój oryginalny plik pozostaje nietknięty na dysku.

Dlaczego dokumenty prawne używają numerów Bates

Numer Bates nadaje każdej stronie zestawu jeden, jednoznaczny identyfikator. Na etapie wymiany dowodów obie strony przekazują sobie tysiące stron, a świadek powołujący się na ACME-001423 w kilka sekund kieruje wszystkich do dokładnie tej samej strony. Prefiks zapisuje, kto przygotował zestaw, licznik nigdy się nie powtarza, a ponieważ etykieta pozostaje taka sama niezależnie od tego, jak plik zostanie później podzielony lub połączony, odniesienie przetrwa przez cały czas trwania sprawy. To nie jest porada prawna, a jedynie wyjaśnienie konwencji numeracji.

Kontynuowanie serii w kilku partiach

Dokumenty zwykle napływają falami, więc druga partia musi podjąć numerację tam, gdzie skończyła się pierwsza. Jeśli partia pierwsza zakończyła się na ACME-000500, ustaw numer początkowy na 501 dla partii drugiej i zachowaj ten sam prefiks oraz tę samą liczbę cyfr: numeracja czyta się jako jedna ciągła seria. Gdy kilka plików PDF należy do jednego zestawu, najpierw połącz je narzędziem do łączenia PDF, a potem ostempluj połączony plik raz, aby liczenie biegło równo od pierwszej do ostatniej strony.

Co zawiera stempel Batesa i jak jest nakładany

Stempel Batesa to ciąg tekstowy drukowany w stałym miejscu na każdej stronie dokumentu, zazwyczaj w stopce lub rogu. Ma określoną strukturę: prefiks identyfikujący stronę produkującą lub sprawę (na przykład "DEF-EX-"), po którym następuje zero-uzupełniona liczba całkowita (na przykład "00042"), niekiedy z sufiksem. Szerokość uzupełnienia określa, ile cyfr jest zarezerwowanych, i musi być dobrana tak, by pomieścić cały zestaw dokumentów bez zmiany długości ciągu w połowie sekwencji. Podczas nakładania w oprogramowaniu narzędzie iteruje po każdej stronie, formatuje ciąg stempla dla danego indeksu strony, a następnie zapisuje go jako nowy element tekstowy w strumieniu treści strony na wskazanych współrzędnych X/Y, przy użyciu określonego rozmiaru i kroju czcionki. Oryginalna treść strony nie jest modyfikowana.

Narzędzia użyte w tym poradniku

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę kontynuować numerację z poprzedniej partii dokumentów?

Tak. Ustaw numer początkowy o jeden wyższy niż tam, gdzie skończyła się ostatnia partia. Jeśli poprzedni zestaw zakończył się na ACME-000500, wpisz 501 jako numer początkowy i zachowaj ten sam prefiks oraz tę samą liczbę cyfr. Nowe strony będą się wtedy czytać jako płynna kontynuacja pierwotnej serii.

Czy numery Bates są trwałe, czy to tylko nakładka przeglądarki?

Są wstemplowane w plik PDF jako rzeczywista treść strony, tak samo jak tekst i obrazy. Pojawiają się w każdym czytniku PDF, na wydruku i w miniaturach stron. Nie zależą od konkretnej przeglądarki ani nie tworzą osobnej warstwy adnotacji, którą czytnik mógłby ukryć.