Artikel
ZIP versus RAR versus 7z: welk archiefformaat moet je gebruiken
Een bestand komt binnen als .zip, .rar of .7z en de meeste mensen kunnen niet precies zeggen wat het verschil is behalve dat het een gecomprimeerde map is. Alle drie bundelen meerdere bestanden in één en verkleinen ze, maar ze komen uit verschillende projecten, gebruiken verschillende compressiealgoritmen, en verschillen op één detail dat er in de praktijk toe doet: wat je ermee kunt doen zonder extra software te installeren.
ZIP: de universele, patentvrije basis
ZIP, gedocumenteerd in de publieke APPNOTE-specificatie van PKWARE en daterend uit 1989, is oud en open genoeg dat elk groot besturingssysteem het kan openen zonder iets te installeren. Het gebruikt standaard het DEFLATE-algoritme, dat redelijk goed comprimeert en, cruciaal, snel decodeert, een bewuste afweging uit een tijdperk toen decompressiesnelheid op bescheiden hardware er net zo toe deed als de uiteindelijke grootte. Dat is nog steeds waarom ZIP de standaardkeuze blijft voor alles wat door een onbekende ontvanger geopend moet worden.
RAR: propriëtair, sterk in het splitsen van grote archieven
RAR, kort voor Roshal Archive, is een propriëtair formaat gemaakt door Eugene Roshal: een .rar-bestand maken vereist de betaalde WinRAR-software of zijn commandoregeltegenhanger, al zijn gratis uitpakkers wijdverspreid beschikbaar. Het grootste praktische voordeel ten opzichte van ZIP is een groot archief netjes opsplitsen in meerdere gelijkgrote volumes, historisch nuttig om een groot bestand over verwijderbare media of uploads met groottelimiet te verspreiden, plus solide archivering, waarbij veel kleine bestanden als één doorlopende stroom worden gecomprimeerd voor een betere ratio.
7z: de hoogste compressieratio, ook gratis om te maken
7z is het native formaat van het gratis, opensource 7-Zip-project en levert doorgaans de kleinste bestanden van de drie op, dankzij de LZMA- en LZMA2-algoritmen, ten koste van tragere compressie en decompressie dan DEFLATE. Anders dan RAR is zowel het maken als uitpakken van 7z-bestanden volledig gratis en opensource, wat waarom het een gangbare keuze is geworden voor het verspreiden van grote downloads waarbij bestandsgrootte belangrijker is dan codeersnelheid.
Wat er echt voor jou verandert als ontvanger
Voor het openen van een bestand dat iemand je stuurde, maakt het formaat vandaag amper nog uit: een moderne uitpakker verwerkt alle drie. De echte verschillen komen naar boven als jij degene bent die bestanden inpakt: ZIP garandeert dat de ontvanger het kan openen zonder iets extra's te installeren, RAR is handig als je specifiek meerdere-volumes-splitsen nodig hebt, en 7z levert je het kleinste bestand op als beide kanten een compatibele uitpakker hebben of kunnen installeren. Geen van de drie versleutelt standaard; elk ondersteunt optionele wachtwoordbeveiliging die je expliciet moet inschakelen.
Elk van de drie openen zonder een bestand te uploaden
Onze archiefuitpakker leest ZIP-, RAR-, 7z-, TAR- en GZ-bestanden volledig in je browser met libarchive gecompileerd naar WebAssembly, dus de inhoud van het archief verlaat nooit je apparaat om te worden weergegeven of uitgepakt. Het is een lezer, geen maker: hij toont en pakt uit wat al in een archief zit in plaats van een nieuw archief te bouwen, dus je eigen bestanden in een archief inpakken vereist vandaag nog steeds een geïnstalleerde applicatie.
Tools in dit artikel
Veelgestelde vragen
Welke van de drie comprimeert het kleinste bestand?
7z, met het LZMA2-algoritme, levert doorgaans het kleinste archief van de drie op voor typische gemengde inhoud, ten koste van een langere compressie- en decompressietijd dan ZIP's DEFLATE.
Moet ik betalen voor software om een RAR-bestand te openen?
Nee. Een RAR-archief maken vereist WinRAR of zijn commandoregelversie, die betaald zijn, maar gratis uitpakkers, inclusief de archiefuitpakker van deze site, kunnen een bestaand RAR-bestand kosteloos openen en uitpakken.
Zijn ZIP-, RAR- en 7z-bestanden standaard versleuteld?
Nee. Alle drie comprimeren standaard alleen; wachtwoordbeveiliging is een optionele instelling die degene die het archief maakt moet inschakelen. De inhoud van een onbeveiligd archief is leesbaar voor iedereen die het opent, op dezelfde manier als een onbeveiligde map dat zou zijn.